OSMANLI`DAN CUMHURİYET`E TÜRKİYE`DE RUMLARIN İDARESİ

Rumlar, Osmanlı Devleti’nde hem nüfus olarak en kalabalık hem de devletle ilişkileri itibariyle en güçlü gayrimüslim toplumdu. İstanbul’un fethi sonrası patrikhanenin statüsünün tanınmasıyla birlikte Rum milletinin idaresi patrikhane merkezli olarak tesis edilmişti. Toplum üzerinde etkili olan temel otorite patrikhaneydi. Tanzimat döneminde yaşanan kısmî değişimle birlikte patrikhane Osmanlı Devleti’nin sonuna kadar toplum üzerindeki statüsünü korumuştu. Ancak özellikle mütareke döneminde yaşananlar devletle patrikhane arasındaki ilişkileri gerginleştirdiği gibi Rum milletinin patrikhaneyle ilişkilerine de etki etmişti. Buna rağmen Rumlar, Osmanlı Devleti’nde olduğu gibi Cumhuriyet’e geçiş ve sonrasında da yaşanan birçok olaya rağmen nüfus ve nüfûz itibariyle gayrimüslim topluluklar içerisinde en güçlü olan gruptular. Bununla birlikte Türkiye Cumhuriyeti’nin azınlık politikalarında en fazla problem ve çatışma yaşadığı azınlık toplumu da yine Rumlar olmuştu. Bu durumun temel sebebi de mütareke döneminde yaşananlardı. Mütareke döneminde yaşananları sonraki süreç açısından da yaşanabilir bir tehdit olarak gören devlet azınlık politikalarında sert bir tutum belirlemişti. Bu çalışmada Rum toplumunun Osmanlı dönemindeki idari yapılanması ve Cumhuriyet sonrası bir azınlık toplumu olarak konumu incelenecektir.