İŞ YAŞAM KALİTESİNİN GÜVENLİK İKLİMİ ÜZERİNE ETKİSİ: ANTRENÖRLER VE SPOR UZMANLARI ÜZERİNE BİR ARAŞTIRMA

Bu araştırma, Türkiye\\\'deki antrenörler ve spor uzmanları arasında iş yaşam kalitesi ile güvenlik iklimi arasındaki ilişkiyi incelemeyi amaçlamaktadır. Araştırma nicel araştırma yöntemi kullanılarak ilişkisel tarama modeli ile tasarlanmıştır. Araştırmanın örneklemini Akdeniz Bölgesi\\\'ndeki 8 ilde (Adana, Antalya, Burdur, Hatay, Isparta, Kahramanmaraş, Mersin ve Osmaniye) Gençlik ve Spor İl Müdürlüklerinde görev yapan 612 antrenör ve spor uzmanı oluşturmaktadır Veri toplama araçları olarak demografik bilgi formu, Zohar (1980) tarafından geliştirilen ve Türkçe\\\'ye uyarlanan Güvenlik İklimi Ölçeği ile Sirgy ve arkadaşları (2001) tarafından geliştirilen ve Türkçe\\\'ye uyarlanan İş Yaşam Kalitesi Ölçeği kullanılmıştır. Verilerin analizinde basit doğrusal regresyon analizi, bağımsız örneklem t-testleri ve tek yönlü varyans analizi uygulanmıştır. Ölçeklerin güvenirlik değerleri yüksek bulunmuş olup, İş Yaşam Kalitesi Ölçeği için Cronbach Alfa değeri 0,88, Güvenlik İklimi Ölçeği için ise 0,90 olarak hesaplanmıştır. Araştırma sonuçları, iş yaşam kalitesinin güvenlik iklimi üzerinde anlamlı ancak negatif yönlü bir etkiye sahip olduğunu ortaya koymuştur (β = -0,155, p < .001). İş yaşam kalitesi değişkeni, güvenlik iklimi değişkenindeki toplam varyansın %2,4\\\'ünü açıklamaktadır. Demografik değişkenler açısından cinsiyet, yaş ve eğitim durumunun ne iş yaşam kalitesi ne de güvenlik iklimi üzerinde anlamlı farklılık yaratmadığı tespit edilmiştir. Bu bulgular, spor sektörünün kendine özgü dinamiklerini yansıtmakta ve sektörel politikaların geliştirilmesinde önemli veriler sunmaktadır.