Ebeveynlerin Algıladıkları Anne-Baba Tutumları ile Çocuklarıyla Olan İletişimleri Arasındaki İlişki

Giriş ve Amaç: Bu araştırma ebeveynlerin algıladıkları anne baba tutumları ile çocuklarıyla olan iletişimleri arasındaki ilişkiyi incelemek amacıyla yapılmıştır. Gereç ve Yöntemler: Tanımlayıcı nitelikteki araştırmanın örneklemini, Adıyaman’da bir devlet hastanesinin Pediatri Polikliniğine başvuru yapan 6-18 yaş arası çocuğu olan, çalışmayı katılmayı kabul eden ve dahil edilme kriterlerine uyan 100 birey oluşturmuştur. Verilerin toplanmasında “Kişisel Bilgi Formu”, “Kısaltılmış Algılanan Ebeveyn Tutumları Ölçeği- Çocuk Formu (KAET-Ç)” ve “Ebeveynin Çocuğuyla İletişimi Ölçeği (EÇİÖ)” kullanılmıştır. Bulgular: Ebeveynlerin, KAET-Ç duygusal sıcaklık anne ve baba alt boyutları ile EÇİÖ toplam puanı ve tüm alt boyutları arasında anlamlı bir ilişki (p 0.05). Sonuç: Katılımcıların algıladıkları bazı ebeveyn tutumları ebeveyn-çocuk ilişkisini etkilemektedir. Ebeveynlerin algıladıkları anne-baba tutumlarının önemle değerlendirilerek algılanan olumsuz ebeveyn tutumlarına yönelik farkındalık ve destek programlarının geliştirilmesinin olumlu ebeveyn-çocuk ilişkisini arttırmada katkı saylayacağı düşünülmektedir.