SELÇUKLU TÜRKLERİNİN BİZANS ALGISINDA ORTODOKSLUK VE DİNİ HUSUMET (ON BİRİNCİ VE ON İKİNCİ YÜZYILLAR)

Bu makale; Bizans’ın, Küçük Asya’daki Müslüman-Türk beylikleriyle olan siyasî ve askerî husumetinin propagandasını yaptığı sırada, Komnenos Hanedanlığının ideolojisindeki din temelli kavramlara odaklanmaktadır. On birinci yüzyılın ikinci yarısındaki fetih döneminde; Bizans’ın algıları, başlıca barbarlık karşısındaki Roma medeniyeti gibi klasik iki kutuplu görüş tarafından belirlenir ve bundan dolayı da Selçuklu Türklerini dini bir oluşumdan ziyade etnik bir grup olarak tanımlarken, 1130’larda onları “Haceroğulları”, yani Müslümanlar ile özdeşleştirme eğilimi hâkim olmuştur. Aynı zamanda, İmparator II. Ioannes’in saray retorikçileri, Eski Ahit prototiplerine (Musa) ve Batı Haçlı ideolojisinin bazı özelliklerine göndermeler yapan imparatorluğa özgü temsil biçimleri geliştirmişlerdir. Halefi I. Manuel’in tasviri ise, bunun yerine imparatorun Mesih benzeri konumu ve gerçek inancın yorulmak bilmeyen savunucusu motifinden daha yoğun bir şekilde yararlanmaktadır