Ulusal Musikinin Öncü Cemiyeti: Ses ve Tel Birliği (1940-1972)

Cumhuriyetin ilanından sonra her sahada büyük inkılaplar başarmış olan Türkiye, son yıllarda içinde özlü bir müzik inkılabına da başlamıştır. Bu durumun şekillenmesinde ülkemizde yetişmiş sanatkârlara büyük bir vazife düşmüştür. Milli musiki oluşturulmaya çalışılırken izlenecek yollar belirli programlar dâhilinde oluşturulmuş ve uygulanmaya konulmuştur. Bu programlardan biri de oluşan batı musikisini halka anlatmak ve sevdirmektir. Yapılacak işlerden en önemlisi halka doğrudan ulaşma yani sıkça konserlerin verilmesidir. Bu nedenle musiki inkılabı için hem sahne musikisi hem de doğrudan doğruya konsere ayrılan kısmı bir arada işlemek lazımdır. Garp musikisinin tanınmış şarkıların ve halk türkülerini öz musikimize naklettirecek konserler vermek ve bu suretle halka hem yeni yolda bir musiki terbiyesi vermek hem de öz dilin güzel kelimelerini yaymak mümkün olacaktır. 1940 senesinde ömrünü Türk musikisinin gelişimi için harcayan sanatkârlar tarafından kurulan Ses ve Tel Birliği Cemiyeti oluşturulan inkılap müziği ülküsü doğrultusunda çokça hizmet vermiştir. Gerek halkevi salonlarında canlı yapılan konserler gerekse radyo yayını ile yurdun dört bir yanına ulaştırılan konserlerle bu amaca hizmet edilmiştir. Yine Ses ve Tel Birliği Cemiyeti tarafından milli musikinin gelişimi için konferanslar verilip neşriyatlar da çıkarılmıştır.