Güvenme Eğiliminin Düzenleyici Etkisi Altında, Stratejik İttifak Performansının Sebebine İlişkin Yönetici Atıflarının Ortakların İlişki Sermayesine Etkisi

Bu çalışma, stratejik ittifaklar bağlamında yöneticilerin performans algılarının, güvenme eğilimi ve atıf kuramı ışığında ilişki sermayesi üzerindeki etkilerini incelemektedir. Araştırma, güvenme eğiliminin, yöneticilerin performans algılarının atıf süreçleri üzerindeki düzenleyici rolünü ve bu algıların taraflar arasındaki ilişki sermayesini nasıl şekillendirdiğini test etmektedir. Yapısal eşitlik modeli kullanılarak elde edilen bulgular, performans algılarının ilişki sermayesi üzerinde anlamlı bir etkisi olduğunu, ancak bu etkinin güvenme eğilimi gibi kişisel özelliklerle değişebileceğini göstermektedir. Ayrıca, düşük performans algısının, ilişki sermayesinin zayıflamasına yol açabileceği ve bu süreçte güvenme eğiliminin önemli bir moderatör olduğu saptanmıştır. Bu bulgular, stratejik ittifaklarda bireysel algıların, iş birliği ve stratejik ittifaklar üzerindeki etkilerini anlamada değerli bir katkı sunmaktadır. Araştırma, atıf kuramının stratejik ittifaklar bağlamında daha fazla uygulanmasını ve kişisel özelliklerin iş ilişkilerindeki dinamiklere etkisini vurgulamaktadır.