ÖYKÜNME VE TAKLİT: RUSHDIE VE KUREISHI`DE MELEZ KİMLİKLERİ

Authors : Mehmet Ali ÇELİKEL, Baysar TANIYAN
Pages : 81-88
View : 38 | Download : 15
Publication Date : 2011-06-01
Article Type : Research Paper
Abstract :1950’lerden sonra, sömürgeciliğin sona ermeye başlamasıyla yeni göç biçimleri ortaya çıktı. Bu göçler ya bağımsızlığını yeni kazanan sömürgelerden imparatorluk merkezine ya da imparatorluk merkezinden bağımsızlığını yeni kazanan sömürgelere doğru gerçekleşmiştir. Yoğun kültürel etkileşime neden olan bu nüfus akımları, hem sömürgeci hem de sömürge kültürlerinin kimlik oluşturmak amacıyla ciddi bir diyalog içine girdiği kültürel aradalık mekânları yaratmıştır. Bu mekânlar melez kimlik oluşumu için gereken önemli öğeleri insert ignore into journalissuearticles values(geçmiş/şimdiki zaman, gelenek/modernite, yerelleşme/küreselleşme); bir araya getirir. Aradalık mekânlarında, kimliğin melezleşmesi öykünme ve taklit yoluyla gerçekleşir; sömürgeleştirilmiş sömürgeciyi kendine model olarak alır ve onun gibi olmaya öykünür. Ancak sömürgeleştirilmiş olan uluslar yerel kültürlerini aşmak zorundadırlar ancak bunu hiçbir zaman başaramazlar. Öte yandan öykünme ve taklit sırasında sömürgeci nesneleştirilir ve bu yüzden öznenin konumu tehdit altına girer. Öykünme ve taklidin bu yönü öznenin daha önceki yerleşik kalıplarının düzenini bozar ve kimliğin melezleşmesi adına muğlâk bir aradalık mekânı yaratır. Bu çalışma Salman Rushdie’nin Geceyarısı Çocukları ve Hanif Kureishi’nin Varoşların Budası adlı kitaplarındaki başkahramanların öykünme ve taklit yoluyla melez bir kimlik elde etme mücadelelerini yansıtan aradalık
Keywords : Arada Mekân, Kimlik, Melezleşme, Öykünme, Taklit, Sömürgecilik Sonrası Edebiyat

ORIGINAL ARTICLE URL