BİLİMSEL ARAŞTIRMALARDA BİR MEŞRUİYET ZEMİNİ OLARAK TANIM: ARİSTOTELES’İN DEVİNİM TANIMI ÖRNEĞİ

Bir şeyin tanımlanması, tanımlanan şeyin var olduğuna ilişkin bir iddianın deklarasyonudur. Böylelikle tanımın öznesi, bir araştırma nesnesine dönüşerek meşruiyet kazanır. Öte yandan tanım, sınırları önceden belirsiz olan bir meselenin sınırlarını tayin ederek onun hakkında konuşulmayı mümkün kılmaktır. Başta Parmenides olmak üzere Elealı filozoflar, devinime ilk elden tanıklık etseler de onu tanımlamaya değer bulmadılar. Devinimin var olmadığına ilişkin tezleri, esasında devinene ilişkin bir sınır belirlenmesinin imkansızlığına dayanan önyargının tezahürüydü. Aristoteles ise devinimi tanımlamaya girişerek, onu tekrar varlığa entegre etmiş ve böylece bir soruşturma nesnesi olarak ona bir meşruiyet kazandırmıştır. Aristoteles`in bu yaklaşımı, araştırma yöntemleri içerisinde tanımın önemi ve misyonunu ortaya koyması bakımından eşsiz bir örnektir.