Unfinished song in teacher education: The Village Institutes experience in Turkey

Türkiye’de 1940-1954 yılları arasında uygulanan başarılı ve değerli bir deneyim vardı. Köy Enstitüleri olarak adlandırılan bu okullar, ülkenin farklı bölgelerinde çevrelerini büyük ölçüde aydınlatmışlardır. Maalesef, bazı siyasi çekişmelerden ötürü 1954’te kapatılmışlardır. Köy Enstitüleri, verilen dersler ve etkinlikler bağlamında literatürde incelenmiştir, ancak Köy Enstitüleri özelinde verilen yabancı dil eğitimi ve bunun günümüz İngiliz Dili Eğitimi programlarına yansıması açısından bir boşluğun olduğu da görülmektedir. Türkiye, 1940’lı yıllardan şu anda farklı olsa da bu çalışmanın amacı Köy Enstitüleri’nin bazı özellikleriyle hâlâ imrenilen bir model olduğunu ve çıktılarından Türkiye’deki öğretmen yetiştirme uygulamalarında faydalanabileceğini göstermektir. Kendilerinin, çevrelerinin, dönüştürücü güçlerinin farkında olan ve eleştirel düşünebilen öğretmenler yetiştirmişlerdir. Günümüzde aday öğretmenlere tanınan sınırlı staj imkânını ve Eğitim Fakülteleri’nin programlarındaki ağırlıklı olarak verilen teorik dersleri göz önünde bulundurunca, Köy Enstitüleri deneyiminden öğreneceğimiz çok şey olduğu ortaya çıkmaktadır.