Non deve essere una guerra: la viralità delle metafore belliche nel linguaggio della pandemia

Bu makalede covid-19 pandemisi esnasında İtalya’ da egemen olan savaş söylemi çerçevesinin yansıması sunulacaktır. Istıraba, yokluğa, ölüm ve yıkıma neden olan savaş, kişinin fiziksel bütünlüğünün değişmez tehdidini temsil eder. 2003’ de ki Sars salgınından sonra, 2020’ de insanların hayatını ve sağlığını tehlikeye sokan dramatik savaş görüntüsü sert bir şekilde gündeme geri döndü. Yalnızca sağlık çalışanları, politikacılar, gazeteciler değil, aynı zamanda bölge belediyeleri de yaygın bir şekilde savaş metaforları kullanımına doğru çekildiler. Metaforların, uzmanlık dillerinde ve şiirlerdeki kullanımlarına bir göz attıktan sonra, internet röportajlarına, kitaplara, araştırmalara, soruşturmalara, videolara ve gazete yazılarından derlenen iki yüz başlığa yansımalarına geçilecektir. Seçilen başlıklar İtalyanların gözle görülür bir yaygınlıkla bilimsel ve politik, yazılı basın ve günlük iletişimlerinde savaş terimlerini ve savaş metaforlarını kullandıklarını göstermektedir. Savaş ve pandemi kavramlarını birleştirmek çok tehlikeli bir durumdur. Gerçekte, bu denli agresif sözcüklerin pek de güven verici sonuçlar üretmediği görülmüştür. Dolayısıyla gelecekte, sivil sorumluluk, sivil dayanışma, birlik ve işbirliği ruhunu teşvik edici, barışçıl değer ve ilkelerden esinlenen daha az tehlikeli ve daha az savaş içeren metaforların benimsenmesi umulmaktadır.