Yeni Bir İstihdam Biçimi Olarak Dört Günlük Çalışma Haftası

Authors : Uygar Öztürk

Pages : 1-20

Doi:10.32331/sgd.1788761

View : 64 | Download : 75

Publication Date : 2025-10-03

Article Type : Review Paper

Abstract :İşgücü piyasası ve istihdam günümüzde bir dönüşüm içindedir. Bu dönüşüm kapsamında birçok yeni istihdam biçimi ortaya çıkmıştır. Dört günlük çalışma haftası son yıllarda akademik araştırmalara ve uygulamalara konu olmuş bir istihdam biçimidir. Onlarca senedir sessizliğe bürünmüş olan dört günlük çalışma haftası modeli Covid 19 sonrası tekrar gündeme gelmiş ve tartışılmaya başlanmıştır. Dört günlük çalışma haftasının modern versiyonu günde sekiz saat, haftanın dört günü çalışma olarak şekillenmiştir. Literatürde, dört günlük çalışma haftası 4/32 olarak da ifade edilmektedir. Bu kapsamda dört günlük çalışma haftasının, kavram, tanım, tarihsel gelişimi ve Dünya’daki uygulama ve sonuçları kapsamlı bir şekilde açıklanmıştır. Sonrasında ise dört günlük çalışma haftasının merkez ve çevre işgücüne etkileri, sektörlere ve işletmelere etkileri, çevreye ve toplumsal cinsiyete etkilerine değinilmiştir. Bu çalışma, dört günlük çalışma haftası uygulamasını kavramsal ve tarihsel bağlamda ele alan nitel bir yaklaşımla ve kapsamlı literatür taraması yoluyla yürütülmüştür. Bu çalışmanın amacı sosyal politika açısından dört günlük çalışma haftasının, yeni esnek çalışma biçimleri arasında sosyal hakları korumaya yakın bir alternatif çalışma modeli olup olmadığını analiz etmektir.
Keywords : Dört günlük çalışma haftası, esnek çalışma, yeni istihdam biçimleri, çalışma psikolojisi

ORIGINAL ARTICLE URL