BİR ÜNİVERSİTE HASTANESİNDE ÇALIŞAN HEMŞİRELERİN İŞ DOYUM DÜZEYLERİ

Amaç: Araştırma, bir üniversite hastanesinde çalışan hemşirelerin iş doyum düzeylerini ve etkileyen etmenleri belirlemek için gerçekleştirilmiştir. Yöntem: Araştırma, bir üniversite hastanesinin tepe yönetiminden izin alındıktan sonra bu hastanede çalışan toplam 450 hemşireden, 291 hemşire ile gerçekleştirilmiştir. Veriler, hemşirelerin demografik özellikleri, hastane ve hemşireliğe ilişkin memnuniyetleri ile ilgili 15 soruluk bilgi formu, Minnesota İş Doyum Ölçeği ve İş Betimleme Ölçeği ile 05-20 Nisan 2012 tarihleri arasında toplanmıştır. Veriler, sıklık, yüzdelik, ortalama, t-testi, ANOVA, Tukey, Kruskall Wallis ve Mann Withney U testi ile değerlendirilmiştir. Bulgular: H emşirelerin, Minnesota İş Doyum Ölçeği’nden toplamda ortalama 2.87±0.58,  içsel doyum alt boyutunda 3.14±0.64 ve dışsal doyum alt boyutunda 2.60±0.64 puan aldıkları belirlenmiştir. Hemşirelerin İş Betimleme Ölçeği’nden genel toplamda ortalama 1.14±0.36, şimdiki iş alt boyutundan 1.23±0.56, şimdiki ücret alt boyutundan 0.59±0.50, terfi olanakları  alt boyutundan 0.22±0.19, yönetim  alt boyutundan 1.18±0.66, birlikte çalıştığı kişiler alt boyutundan 2.10±0.72 ve genel iş  alt boyutunda 1.51±0.73 puan aldıkları saptanmıştır. Ayrıca sağlık meslek lisesi mezunu hemşireler ile hastanelerinden ve verdikleri hizmetin kalitesinden memnun olan hemşirelerin daha fazla iş doyumu hissettiği saptanmıştır (p<0.05). Sonuç: Hemşirelerin genel olarak iş doyum düzeylerinin düşük olduğu ortaya çıkmıştır.