Tarihi Yapıların Yeniden İşlevlendirilmesinde Mekânsal Analiz Çalışması: Atatürk ve Kongre Müzesi Örneği

Tarihi yapıların yeniden işlevlendirilmesi, kültürel mirasın korunması ve gelecek nesillere aktarılması açısından önemli bir eylemdir. Sürekli koruma sağlayan aynı zamanda kentin geçmişini yansıtarak değerlerin sürekliliğini amaçlayan faydalı bir adaptasyondur. Bu çalışmada tarihi yapı çerçevesinde değerlendirilebilecek, Sivas Erkek Lisesi’nin, Sivas Atatürk ve Kongre Müzesi’ne dönüştürülmesi incelenmiştir. 1893 yılında idadi binası olarak tamamlanan ve kullanılmaya başlanan yapı, 1919 yılında Kongre Karargâhı olarak kullanılmıştır. Daha sonra lise olarak fonksiyonunu devam ettirmiştir. İlerleyen süreçte müze işlevini yüklenmiş ve günümüze kadar farklı isimlerle müze işlevini devam ettirmiştir. Çalışmanın amacı, Sivas Atatürk ve Kongre Müzesi\'nin işlev değişikliği sonrasındaki yeni kullanımının, mekânsal açıdan incelenmesidir. Tekli durum araştırması yöntemiyle yapılan çalışmada, sergi salonları, depolar, eğitim alanları, etkinlik alanları, ziyaretçi mekanları, idari birimler ve teknik mekanlar gibi müzede olması beklenen birimlerin, yapıda nasıl çözümlendiği ve mekânsal organizasyonun işleyişi değerlendirilmiştir. Yapılan bu değerlendirmeler sonucunda eksik kalan alanlar ve tasarım unsurları belirlenmiştir. Bu eksikliklerin giderilmesi için uygulanabilecek çözüm önerileri sunulmuştur. Tarihi yapı, yeniden işlevlendirme ve müze kavramlarının incelenmesi yazılı kaynaklar ve internet kaynakları üzerinden yapılmıştır. Araştırmaya konu olan yapının tarihinin araştırılması, mimari ve iç mekân özelliklerinin incelenmesi literatür taraması ve yerinde gözlem ile yapılmış, araştırma görsellerle desteklenmiştir