Uluslararası Hukukta Önleyici Meşru Müdafaa Hakkı

Birleşmiş Milletler’in 1945 yılında kurulması ile birlikte, uluslararası barış ve güvenliğin korunmasını temel amaçlarından birisi olarak alan ve uluslararası uyuşmazlıkların barışçıl yollardan çözümlenmesini uygulayacak bir yapının ortaya çıktığı görülmüştür. II. Dünya Savası sırasında başlatılan, Birleşmiş Milletler örgütü kurma çalışmalarında, başarısız olan Milletler Cemiyeti’nden ders alınarak yeni ve önemli düzenlemeler getirilmiştir. Bunların içinde en önemlilerinden birisi, Birleşmiş Milletler Antlaşması’nın 2. maddesinin 4. fıkrası ile getirilen düzenlemedir. Bu hüküm gereğince, devletlerin birbirlerine karşı kuvvet kullanmaları yasaklanmıştır. Uluslararası hukukta kuvvet kullanımına dair en önemli tartışma meşru müdafaa hakkının kullanımı ile ilgilidir. Meşru müdafaa hakkı her ne kadar Birleşmiş Milletler Antlaşması’nın 51. maddesinde düzenlenmişse de silahlı saldırının tanımına, önleyici meşru müdafaa kavramına ve dolayısıyla da kuvvet kullanımı içeren somut olaylar ve antlaşmayla düzenlenen meşru müdafaa hakkı arasındaki ilişkiye dair farklı yorumlar getirilebilmektedir.