Diasporada Din Eğitimi Kurumlarının Yapısı ve İşlevi: Avustralya Örneği

Authors : Abdulhalim İnam

Pages : 389-423

Doi:10.53112/tudear.1806555

View : 60 | Download : 135

Publication Date : 2025-12-31

Article Type : Research Paper

Abstract :Bu makale, Avustralya’daki Müslüman diasporada din eğitiminin kurumsal ve toplumsal çerçevesini betimleyici bir yaklaşımla inceler. Çalışma, literatür taraması ve resmî istatistik/doküman analizi yoluyla üç ekseni bir araya getirir: (i) Müslüman varlığının tarihsel arka planı ve demografik görünüm; (ii) devlet-din ilişkileri, laiklik ve eğitim yönetişimi; (iii) resmî (İslami kolejler) ve gayriresmî (cami/hafta sonu okulları) din eğitimi pratikleri. Çalışma, Stuart Hall’un diaspora kimliği ve Charles Taylor’ın tanınma politikası teorileri ekseninde, din eğitimi kurumlarını pedagojik işlevlerinin ötesinde birer ‘kimlik inşa sahası’ olarak analiz etmektedir. Bulgular, çokkültürlülük politikaları ve merkezi/eyalet düzeyindeki düzenlemeler çerçevesinde İslami kolejlerin düzenli biçimde büyüdüğünü; ailelerin kimlik aktarımı, güvenli okul iklimi ve akademik beklentiler nedeniyle bu kurumları tercih ettiğini göstermektedir. Buna karşılık, dinî okulların istihdam ve ayrımcılık muafiyetleri etrafındaki hukuki tartışmalar, finansman modeli (SRS/ “Gonski” yaklaşımı) ve medya söylemleri, alanın süreğen gerilimlerini beslemektedir. Gayriresmî din eğitimi ise topluluk bağlarını ve Kur’an öğrenimini desteklemekte; fakat müfredat standardizasyonu, öğretici niteliği ve kapsayıcılık bakımından eşitsiz bir tablo sunmaktadır. Sonuç olarak Avustralya örneği, din eğitiminin diasporik koşullarda kimliğin sürdürülmesi, toplumsal aidiyet ve yurttaşlık yetkinlikleri ile iç içe ilerlediğini; alanın daha tutarlı veri üretimi ve uygulama-politika arayüzünde karşılaştırmalı araştırmalara ihtiyaç duyduğunu göstermektedir.
Keywords : din eğitimi, diaspora, İslami kolejler, hafta sonu okulları, çokkültürlülük, Avustralya Müslümanları

ORIGINAL ARTICLE URL