Filozof, Şah ve Ayetullah: Foucault ve İran Devrimi

Authors : Sever IŞIK

Pages : 41-73

Doi:10.26513/tocd.306610

View : 115 | Download : 6

Publication Date : 2017-06-30

Article Type : Research Paper

Abstract :İran Devrimi sırasında yaşananları yerinde gözlemleyen Foucault, siyasi maneviyatın motive ettiği kitlesel gösterilerden derinden etkilenir.  Düşüncesinden izler taşıması sebebiyle Foucault’nun devrime duyduğu ilgi tek sebebe indirgenemez.  Foucault, devrimin dinamiği olan siyasi maneviyatı yeni bir politik tahayyül açığa çıkışı olarak görmüştür. Söz konusu siyasi maneviyat modern siyasi düşüncenin aşina olmadığı yeni bir politika yapma tarzı ve öznellik inşa sürecidir. Dini ve siyasi olanın bir diğeri içinde çözüldüğü İran Devrimi, Batı politik rasyonalizmin sınırına işaret etmekte, farklı bir düşünce ve eyleme tarzının mümkün olduğunu göstermektedir. Batılı perspektiften anormal/akıldışı olan devrim total bir red ve direniş hareketidir. Müşterek iradeyi açığa çıkaran devrim ayrıca liner, teleolojik tarih tasavvuruna açıkça bir meydan okumadır. Çatışma ve uzlaşmayı esas alan sağ ve sol devrim modellerinin uymayan İran Devrimi yeni bir öznellik ve etik inşasını beraberinde getirmiştir. Devrim dinamiği oluşturan siyasi maneviyat onun tekilliğini ve ayrıcalığını oluşturmaktadır. Gerçekte devrimin özünü oluşturan yeni öznellik, etik ve benlik teknolojileri  İslami bir kısım ilke ve pratiklerin Foucaultçu dile tercümesidir. 
Keywords : Devrim, İsyan, İslam, Siyasi Maneviyat, Öznellik, İran

ORIGINAL ARTICLE URL