Rosencrantz ve Guildenstern Öldüler Adlı Oyunda `Ölüm İmgesi`nin Karakter ve Zaman/Mekan Bağlamında Kullanılması

Tom Stoppard oyunlarında, felsefe, dilbilim ve birden çok disipline ilişkin bilgiyi etkin bir biçimde kullanır. O’nun tiyatrosunda geçmiş ile şimdi arasındaki ilişki, dilbilim, göstergebilim, fizik ve felsefenin kesiştiği bir imge yoğunluğu ile yeniden kurulur. Stoppard’ın sahnesi, hayatın ve insanın çok yönlü varoluş biçimlerini tartışmaya açtığı bir alandır. Bu doğrultuda felsefi düzlemde ‘insanın varoluş problemi’ oyunlarının önemli izleklerinden birini oluşturur. Stoppard, felsefi düzlemde tartışmaya açtığı ‘insanın varoluş problemi’ni ‘Rosencrantz ve Guildernstern Öldüler’ adlı oyununda, insanın ölüme yazgılı oluşu dolayımında, baştan sona bir imge yoğunluğu içinde yeniden kurar. Oyunda ‘ölüm imgesi’ Determinst felsefe ile Alman filozof Martin Heidegger’in varoluşçuluğa ilişkin görüşleri temelinde işlerlik kazanır. Bu bağlamda Stoppard’ın adı geçen oyununda ‘ölüm imgesi’nin karakter ve zaman/ mekân düzleminde etkin olarak kullandığı görülmektedir