Geleneğin Savunusu: Türkiye’de Geleneksel Şark Medreseleri ve Müderrislerinin (Seydaların) Modern Din Eğitimine Eleştirileri

Osmanlı Devleti’nin yıkılmasından sonra kurulan Türkiye Cumhuriyeti’nin toplumsal yapısının birçok alanında olduğu gibi eğitim politikasında da radikal değişiklikler meydana geldi. Ancak bu süreçte toplumsal dönüşüme katılmayan dini eğitim merkezlerinden bir kısım medreseler, bazı bölgelerde müderrisler ve halk tarafından günümüze kadar devam ettirilmişlerdir. Bu süreçte medreselerin müderrisleri ve bu kurumların baş aktörü olan seydalar günümüz modern din eğitimine bazı eleştiriler getirerek bir anlamıyla kendileri ve kurumları için güven tazelemeye çalışmaktadırlar. Bu eleştiriler, çoğunlukla sınırlı din eğitimi, eğitim-öğretim yöntemi, öğrenci-öğretmen ilişkisi, din eğitiminin yeterli olmaması ve geleneksel eğitime ait bir takım özellikler etrafında şekillenmektedir. Nitel verilere dayanan bu çalışma süresince Türkiye’nin farklı illerine dağılan seydalara ve medreselere kartopu örneklem metodu ile ulaşılarak toplamda 30  seyda ile derinlemesine görüşmeler yapılmıştır.