Uluslararası Politik Ekonomi Bağlamında Devlet Kapasitesi: Elit Koalisyonları, Kurumlar, Büyüme ve Demokrasi

Bu makale, devlet kapasitesinin kökenlerini ve bunun ekonomik kalkınma ile demokrasiyi nasıl şekillendirdiğini, yapısalcı, kurumsalcı, kültürel ve agency temelli açıklamalarla karşılaştırmalı biçimde ele alır. Temel kuramsal çerçeve, sınıf ilişkileri, elit koalisyonlarının bütünlüğü ve uluslararası rekabet ile savaş gibi dış baskıların, kurumlar aracılığıyla idari ve altyapısal kapasitenin evrimini belirlediği varsayımına dayanır. Ana argüman, kalkınma ve demokratikleşme için belirleyici olanın baskıcı/cezalandırıcı kapasite değil, idari ve altyapısal kapasite olduğu; baskının ancak sivil idareye dönüştürülebildiğinde sınırlı bir fayda sağladığıdır. Çalışma, yüksek kapasitenin kaynak tahsisini disipline eden kurumları, mülkiyet haklarını ve hukukun üstünlüğünü güçlendirerek büyümeyi desteklediğini; temsil talebini artırıp elit–toplum pazarlığını kurumsallaştırarak demokratikleşmeyi mümkün kıldığını savunur. Sistemik kırılganlık, kaynak kıtlığı ve güvenlik tehditlerinin aynı anda kesişmesi, gelişmeci devletlerin doğuşunda kritik bir eşik oluşturur; bu sürecin yönünü ise tarihsel zamanlama ile iç ve dış bağlamların etkileşimi belirler.