ETİK LİDERLİK, İŞGÖREN SESSİZLİĞİ VE ÖZNEL İYİ OLUŞ ARASINDAKİ İLİŞKİNİN İNCELENMESİ

Bu çalışma, etik liderliğin işgören sessizliğine ve işgörenlerin öznel iyi oluşuna etkisini tespit etmek amacıyla yapılmıştır. Bu amaç doğrultusunda, Süleyman Demirel Üniversitesi`nde çalışan akademik personele toplamda 36 ifadeden oluşan etik liderlik, işgören sessizliği ve öznel iyi oluş ölçeklerinin bulunduğu bir anket uygulanmış ve 321 akademisyene ulaşılmıştır. Yapılan anket sonucunda elde edilen veriler IBM SPSS 22 ve LISREL istatistiksel veri analizi programları aracılığıyla analiz edilmiştir. Veriler, LISREL programında tek bir havuzda faktör analizine tabi tutulmuş ve soruların ait oldukları boyutlar altında toplandığı tespit edilmiştir. Hipotezlere uygun olacak şekilde yapılan modelleme yine LISREL programı vasıtasıyla incelenmiş ve etik liderliğin hem öznel iyi oluşu hem de işgören sessizliğini kayda değer oranda etkilediğini ortaya koymuştur. Elde edilen sonuçlar bu alanda yapılan çalışmaları doğrular nitelikte olup, etik liderlik ile işgören sessizliği arasında negatif bir ilişki olduğunu, etik liderlik ile öznel iyi oluş arasında ise pozitif bir ilişki olduğunu kanıtlamaktadır.