Vincent Van Gogh’un Sanatında Özdeşleyim ile Varılan Aşkınlık ve Günümüz Doğa Sanatı

Authors : Ceren YILDIRIM

Pages : 604-622

View : 33 | Download : 9

Publication Date : 2018-12-29

Article Type : Research Paper

Abstract :On dokuzuncu yüzyıl sonunda Alman estetikçiler özne ile nesne arasında kurulan özdeşliği tanımlamak için “einfühlung” terimini kullandılar. İnsanın doğada erimesi ya da nesneye girebilmesi anlamına gelen einfühlung’a göre bizim bir iç edimi önce yaşadığımız sonra nesneye yansıttığımız doğru değildir. Nesne ve düşünen özne, ayrılmaz bir bütünde kaynaşırlar. Günümüz sanatında doğaya karşı ortaya çıkan duyarlılıklar einfühlung’un önemini yeniden gündeme getirmektedir. Bugün “Batı kimlikli” kültür dünyasının doğaya araçsal yaklaşımı ile öznenin nesne ile kurduğu empatik türden yaklaşım olan einfühlung arasındaki ayrım daha fazla zıtlaşmaktadır. Ekolojik problemleri ve sanatı var eden kültürün düşün yapısı ortak olduğuna göre sanatın tarihini de düşün yapılarındaki fark olarak iki kategoriye ayırabiliriz: bir yanda doğanın insert ignore into journalissuearticles values(nesnenin); araçsallaştırılması, diğer yanda onda, onunla var olma etiği yer alır. Einfühlung kavramının içini dolduran önemli bir sanatçı olarak Vincent van Gogh’un insert ignore into journalissuearticles values(1853- 1890); çalışması Batılı tahakkümcü bakış açısının bir reddidir. Onun doğa manzaralarına indirgenemeyecek yoğunluktaki ortaklığı nesne-özne ayrımının silindiği deneyimlerdir.1960 sonrası Çevresel Sanat üretimlerinde nesne-merkezci bakış açısı tekrar gündeme gelmiştir. Doğada ilerleyerek süreç içerisinde ve doğaya en az müdahale ile gerçekleştirilen çalışmalar sezgisel bilgi alanına girerek dünyanın bugün ihtiyacı olan özgeci, empatik, saygılı, özen ahlakını yeniden kurar.
Keywords : Estetik, Özdeşleyim, Aşkınlık, Manzara Resmi, Vincent Van Gogh, Doğa Sanatı

ORIGINAL ARTICLE URL