Gülten Akın Şiirinde Kent, Göç ve Gecekondu Algısı

Gülten Akın insert ignore into journalissuearticles values(1933-);, 1950’li yıllarda yazmaya başladığı şiirleriyle kısmen İkinci Yeni çizgisinde görülen, ancak 1970’li yıllardan itibaren toplumcu duyarlılığa sahip yazdığı şiirleriyle de bireysellikten toplumculuğa geçiş sağlayan ve bu yönelişini de sonuna kadar devam ettiren bir şairdir. Yaşadığı toplumun meselelerine kayıtsız kalmayarak, şiirin hayatın dinamikleriyle beslenmesi gerektiğine inanır ve poetikasını da bu minvalde oluşturur. Onun şiirinde yeni bir yaşam tarzının panoraması olan kent, kentleşmeyle birlikte gelen göç ve gecekondu gibi temalar önemli bir yer edinir. Çoğunlukla bir kadın duyarlılığında söz konusu temalara eğilen şair, aynı duyarlılıkla kent insanının destanını, türküsünü ve ağıtını yazmıştır. Bu makalede kent, göç ve gecekondu kavramları hakkında kısa bir açıklama yapıldıktan sonra, Gülten Akın şiirinde bunların nasıl algılandığı ilgili şiirlerden hareketle gösterilmeye çalışılacaktır.