Öğretmen Adaylarının Kişilerarası İletişim Yetkinlikleri ile Öğretmen Özyeterlikleri Arasındaki İlişkide Öğrenme Çevikliğinin Aracı Rolü

Bu Çalışmanın amacı öğretmen adaylarının kişisel iletişim yetkinlikleri, öğretmen özyeterlikleri ve öğrenme çevikliği arasındaki yapısal ilişkilerin incelenmesidir. Bu ilişkisel araştırmanın katılımcılarını 449 öğretmen adayı oluşturmuştur. Verilerin analizi yapısal eşitlik modellemesi ile gerçekleştirilmiştir. Analiz sonucunda öğrenme çevikliğinin, dinleme becerisinin ve ifade becerisinin öğretmen özyeterliği üzerinde doğrudan, olumlu ve anlamlı bir etkisi olduğu görülmüştür. Kişilerarası iletişim yetkinliğinin boyutları olan dinleme becerisi, sosyal rahatlık becerisi, empati becerisi ve ifade becerisi öğrenme çevikliğini anlamlı, olumlu ve doğrudan etkilemiştir. Ek olarak, öğrenme çevikliğinin empati becerisi ve ifade becerisi ile öğretmen özyeterliği arasındaki ilişkide anlamlı ve olumlu bir rolü olduğu görülmüştür. Bu bulgular kişilerarası iletişim yetkinliğinin hem öğrenme çevikliğini hem de öğretmen özyeterliğini etkileyen faktörlerden biri olduğunu göstermiştir. Bulgular ayrıca öğrenme çevikliğinin öğretmen özyeterliği üzerinde önemli bir faktör olduğunu ortaya çıkarmıştır.