Hugo von Hofmannstahl ve Ahmet Hamdi Tanpınar'ın Şiirlerinde Rüya Estetiği

Hugo von Hofmannsthal 1874-1929 ve Ahmet Hamdi Tanpınar 1901- 1962 'ın şiirleri Romantizmin özelliklerini göstermektedir. Yüzyıl dönümünde Batı edebiyatında romantik akıma yönelinmesi Yeni Romantik akımın temelini oluşturmaktadır. Hofmannsthal ve Tanpınar'ın şiirlerinde, Yeni Romantik akımın en belirgin özellikleri olan rüyamsı bir içe yöneliş, sonsuzluk düşüncesi ve dönemin teknik gelişmelerine paralel olarak zaman konusunun edebiyata dahil edilmesi baskın unsurlardır. Her iki şair de şiirlerinde 'sınır durumu' olarak belirtilebilecek bir perspektiften soyut ve somut unsurları algılayarak ortak ve estetik bir çerçevede bir araya getirmişlerdir. Onlara göre farklı alanlara ait unsurlar birbirlerinin zıttı değil, adeta birbirlerini tamamlayan parçalar gibidirler. Şiirlerinde rüyamsı ve muğlak bir atmosfer oluşturan bu 'sınır durumu perspektifi', her şeyin özgün bir şekilde okuyucunun karşısına çıkmasını sağlamaktadır.