DIE LEKTÜRE VON METAFIKTIONALEN TEXTEN

Bu çalışmada, ana kurgu öğesi olarak üstkurmacanın kullanıldığı edebi metinlerin içerik ve yapı özellikleri araştırılmış, ayrıca bu tür metinlerin hangi bakış açısıyla okunması gerektiği konusu incelenmiştir. Bu metinlerde 'gerçek' ile 'kurmaca' kavramları yazar tarafından bilinçli olarak çakıştırıldığından, okuma sürecine ilişkin belirgin yapı farklılıkları da oluşmaktadır. Okur, bir yandan kurgulanmış metnin içerisinde gerçek kurgu dışı yaşamdan kesitlerle karşılaşırken, diğer yandan okuduğu metnin kendisine yaşattıklarının özde yalnızca kurgulama yoluyla gerçekleştiğini görmektedir. Üstkurmaca kullanımının okurun karşısına koyduğu genel tablo, insan yaşamı içerisinde 'kurgu' ve 'gerçek' düzlemlerinin kesin sınırlarla birbirinden ayrılmasının mümkün olmadığıdır.