Kore Edebiyatında “Şico”

Şico, en kısa formda yazılan geleneksel Kore lirik şiir türüdür. Şico şiir türü, Goryo Hanedanlığı’nın son döneminde yazılmaya başlanmış, Coson Hanedanlığı dönemine gelindiğinde ise popüler olmuş ve müzik eşliğinde söylenmiştir. Şico’lar başlangıçta “Kısa Şarkılar” olarak adlandırılırken daha sonra şiirsel bir yapıya sahip olduğu için şiir denmiştir. Şico’ların özellikleri, diğer yerli şarkıların aksine yazarının bilinmiş olmasıdır. Standart şekilde yazılan Şico’ya “Pyong-Şico” denir. İlk iki dizedeki başlangıç sözcük öbeklerinin hece sayısının değişebilmesine karşın, son dizedeki başlangıç sözcük öbeğinin üç heceden oluşması gerekir. Şico’lar ilk yazılmaya başlandığı zaman şairler yukarıda belirttiğimiz hece ölçüsünün dışına çıkamazlarken sonradan bu standart ortadan kalkmıştır. Zamanla değişen Şico’lar daha uzun yazılmaya başlanmıştır. Bu tür Şico’lara, “Ot-Şico” ve “Sasol-Şico” denilmektedir. Ot-Şico; heceleniş bakımından iç ve dış dizelere sahiptir. Ayrıca, Pyong-Şico’nun aksine kırk beş hece yerine elli heceye kadar yükselebilme özelliği taşıyan Şico’lardır. Sasol Şico’da ise, ilk ve son kıta belirlenmiştir. Fakat, ortadaki kıtalar on heceden yüzlerce heceye kadar çıkabilmektedir.