TÜRKÇE VE FARSÇA AKRABALIK TERİMLERİNİN KARŞILAŞTIRMALI İNCELEMESİ

Authors : Zeynep Gülzar

Pages : 1098-1114

Doi:10.33171/dtcfjournal.2025.65.2.14

View : 109 | Download : 127

Publication Date : 2025-12-21

Article Type : Research Paper

Abstract :Akrabalık, soy ve evlilik yoluyla kurulmuş toplumsal ilişkiler ağı olarak tanımlanır. Her ne kadar Türkçe ve Farsçadaki akrabalık terimleri bazı ortak yönler taşısa da kültürel ve dilsel farklılıklar nedeniyle bu terimlerin kullanımında önemli ayrılıklar görülür. Özellikle dilsel etkileşimler ve tarihsel süreçler, bu terimlerin zamanla değişmesine yol açmıştır. Örneğin, Türkçede “kuzen” terimi birçok farklı akraba ilişkisini tek bir kelimeyle ifade ederken, Farsçada bu ilişkiler daha spesifik terimlerle tanımlanır. Diğer yandan kültürel değişimlerin ve dilsel etkileşimlerin etkisiyle, her iki dilde de yeni akrabalık terimleri türemiştir. Örneğin, Farsçada “kiralık rahim” kavramının karşılığı olarak kullanılan terim, Türkçede “taşıyıcı anne” olarak ifade edilir. Bu durum, teknolojinin ve toplumsal yapıların dil üzerindeki etkisini gözler önüne serer. Her iki dilde de atasözleri ve deyimlerde akrabalık terimleri yer alır ve bu bağlamda toplumsal yapının dil üzerindeki etkileri de kendini gösterir. Akrabalık terimlerinin zaman içinde geçirdiği değişim hem Türkçe hem de Farsça için önemli bir dilsel olgu olarak karşımıza çıkar. İki dilde de bazı terimler anlam genişlemesi yaşamış ve farklı bağlamlarda kullanılmaya başlanmıştır. Cinsiyet farklılıklarının da terimlere yansıması, toplumların aile yapılarındaki cinsiyet rollerini ortaya koymuştur. Özetle, dilsel çeşitlilik ve kültürel zenginlik akrabalık terimlerinin şekillenmesinde belirleyici bir rol oynamış ve dil ile toplumsal evrim arasındaki dinamik etkileşimi ortaya koymuştur.
Keywords : Akrabalık terimleri, Türkçe ve Farsça, Sözvarlığı, Dilbilim

ORIGINAL ARTICLE URL