Sanatta Terk Edilen Uzuv: Bedenin Parçalanışı

Authors : Şemsi Altaş

Pages : 190-202

Doi:10.58608/augsfd.1783635

View : 63 | Download : 40

Publication Date : 2025-12-31

Article Type : Research Paper

Abstract :Sanat tarihinde bedenin parçalanışı ve terkedilmiş uzuv temsillerinin estetik, psikanalitik ve toplumsal boyutlarıyla karşılaşılmaktadır. Beden, organik bir bütün olarak işlev görmesine rağmen, tarih boyunca kopmuş veya eksilmiş uzuvlar, toplumsal şiddet, bireysel travmalar ve kültürel dönüşümlerle birlikte farklı anlamlar kazanmıştır. Goya ve Géricault’un eserlerinde savaş ve ölümün dramatik etkileri, Beckett’in tiyatrosunda uzuvların varoluşsal sorgulamalarına dönüşmüştür. Bellmer ve Marc Quinn’in çalışmaları, parçalanmış bedenlerin ideal beden algısına karşıt olarak bağımsız ve çarpıcı bir biçimde sunulmasına neden olurken Chapmanlarda ise şiddetin tarihsel sürekliliğini grotesk ve eleştirel bir dille görünür hale getirmiştir. Louise Bourgeois ve Kiki Smith’in eserlerinde parçalanmış uzuvlar, psikanalitik bilinçaltı, bireysel travmalar ve toplumsal-politik baskılar ile ilişkilendirilmiş, izleyici ile eser arasında gerilimli bir diyalog yaratmıştır. Sonuç olarak, uzuv ve beden imgeleri, yalnızca anatomik bir ayrıntı olmanın ötesine geçerek, bireysel kimliğin ve kolektif hafızanın kırılgan yapısı haline gelmiştir. Hatta bedenin parçalı doğasını temsil eden güçlü bir metafor hâline dönüşerek; sanatın düşünsel ve eleştirel zemininde merkezi bir konum kazanmasına neden olmuştur.
Keywords : Uzuv, Beden, Bellek, Parça, Temsil

ORIGINAL ARTICLE URL