A Communicative Turn of International Relations in the Context of the Arab Uprisings: Social Media and the Rise of the Citizen 2.0

Bu makale, Uluslararası İlişkiler disiplininin hızla değişen dünyaya uyum sağlayamamasının en önemli nedenlerinden birisinin iletişim kavramının disiplinde marjinal kalması olduğunu savunuyor. Makale, sıradan bireylerin veya sosyal medya aracılığıyla etkisini artıran vatandaş 2.0'ın rolüne daha fazla dikkat edilirse sınırların aşılabileceğini öne sürüyor. Bu bağlamda, iletişim teknolojisindeki bir değişikliğin sadece iletişim yöntemlerinin kolaylaştırılmasını değil, aynı zamanda siyasi ve sosyal yapılarda da hayati değişiklikleri ifade ettiğini anlamak önemlidir. Sıradan bireylerin, toplumları bilgilendirme, etkileme ve harekete geçirme gücüne sahip olduğu; yerel, (trans-) ulusal ve uluslararası düzeylerde akışkan bir toplumun ortaya çıktığı gözlemlenmektedir. Devletler arasındaki "ilişkileri" anlamayı amaçlayan bir disiplin, bu tür değişikliklere kayıtsız kalmamalıdır. Makalede, ilk kez bir toplumsal hareketin kullanıcı tabanlı iletişim araçlarını verimli bir şekilde uyguladığı iddia edilen Arap Baharı vakası bir dönüm noktası olarak kullanılıyor. Şimdiye kadar ihmal edilen iletişim teorilerinin ve güçlenmiş yeni vatandaş 2.0’ın bu çerçevede analizi, disiplinin de güçlenmesine ve biraz daha “güncel” olmasına katkı sağlayacaktır.