Mandibular asimetri ve asemptomatik denekler arasındaki temporomandibular eklemde biyomekanik karşılaştırmanın modifiye sonlu elemanlar modellerini kullanarak yapılması

Mandibular asimetri ve asemptomatik denekleri olan hastalar arasındaki temporomandibular eklemlerdeki insert ignore into journalissuearticles values(TME); gerilme dağılımlarının farklılıkları, modifiye üç boyutlu insert ignore into journalissuearticles values(3D); sonlu elemanlar insert ignore into journalissuearticles values(SE); modelleri kullanılarak karşılaştırıldı. On asemptomatik denek ve on mandibular asimetrik hasta sırasıyla Kontrol ve Vaka grubunu oluştulmuştur. Homojen olmayan malzeme özellikleri, bilgisayarlı tomografiye insert ignore into journalissuearticles values(CBCT); göre yeniden yapılandırılan mandibula ve maksilla SE modellerinde kullanılmıştır. Etkileşim yüzeyleri temas elemanları olarak işlem görmüştür. Kuvvetler ve sınır şartları, iki tıkanmaya karşılık gelen iki gruba uygulanmıştır. Simülasyon, olgu grubundaki merkezi ve ön oklüzyonlar altında TME`lerin gerilmesindeki sapma olmayan ve sapma tarafları arasındaki anlamlı farkları ortaya koymuştur insert ignore into journalissuearticles values(p <0.05);. Vaka grubundaki von Mises gerilmeleri, özellikle sapmamış taraftaki Kontrol grubundakilerden anlamlı derecede daha yüksek oluştu. Hastaların TME`sinde anormal dağılımlar ve stres konsantrasyonu da bulunmuştur. Sonuç olarak, modifiye SE modelleri, maksillofasiyal sistemi simüle etmek için daha gerçekçi bir yol sağlamıştır. Ayrıca, mandibular asimetri, TME`nin gerilmesini artırabilir. Mandibular asimetrisi olan hastalarda TME`nin aşırı gerilmeleri temporomandibular bozukluklarla insert ignore into journalissuearticles values(TMD); ilişkiliydi.