Neoclassical Funerary Monuments at the Feriköy Latin Catholic Cemetery in Istanbul

İstanbul’da onsekizinci yüzyılda başlayan sosyokültürel değişimler kentin mimari dokusuna da yansımış, yabancı mimari unsurların artarak kullanılması ile karışık bir üslup dili görülmeye başlamıştır. Toplumda “Batılılaşma” hareketleri ile Tanzimat sonrası yıllarda görülen yoğun yapılaşma sonucu Osmanlı başkentinde batılı tarzları anımsatan cepheler ve bezeme unsurları ile yeni yapılar görülmeye başlamıştır. Bu çalışmada, ondokuzuncu yüzyıl İstanbul’unda Neoklasik üslubun kısa bir tanıtımı yapılarak Feriköy Latin Katolik Mezarlığında bu tarzı sergileyen mezar anıtları ele alınmaktadır. 1850’lerde kurulmuş olan mezarlıkta çoğunlukla Levanten aileler gömülü olup halen kentin en büyük Katolik mezarlığı olma özelliğini sürdürmektedir. Burada görülen mezar yapıları, aralarında pek çok Neoklasik tarz da bulunan farklı üslupları yansıtmaktadır. Bunlar arasında yer alan mezarlar incelenirken, ondokuzuncu yüzyılda Avrupa’da yaygınlaşan Neoklasik üslubu işaret eden bezeme unsurları da irdelenmektedir.