Farklı İllerden Toplanan Bakla (Vicia faba L.) Popülasyonlarının ve Çeşitlerinin Bilecik Koşullarına Adaptasyonlarının Belirlenmesi

Bu çalışma; bazı bakla genotiplerinin Bilecik ekolojik koşullarında verim ve verim özelliklerinin belirlenmesi amacıyla 2019-2020 yetiştiricilik sezonunda Bilecik Şeyh Edebali Üniversitesi uygulama arazisinde yürütülmüştür. Deneme tesadüf blokları deneme deseninde 3 tekrarlamalı olarak kurulmuştur. Bitki materyali olarak sekizi ticari ve dördü yerel popülasyondan oluşan 12 bakla genotipi kullanılmıştır. Araştırmada; çiçeklenme gün sayısı insert ignore into journalissuearticles values(gün);, bitki boyu insert ignore into journalissuearticles values(cm);, ana dal sayısı insert ignore into journalissuearticles values(adet);, bitkide bakla sayısı insert ignore into journalissuearticles values(adet);, baklada tane sayısı insert ignore into journalissuearticles values(adet);, taze bakla ağırlığı insert ignore into journalissuearticles values(g);, tane verimi insert ignore into journalissuearticles values(kg da-1 );, bakla boyu insert ignore into journalissuearticles values(cm);, bakla eni insert ignore into journalissuearticles values(mm);, bakla kalınlığı insert ignore into journalissuearticles values(mm);, bakla et kalınlığı insert ignore into journalissuearticles values(mm); ve kılçıklılık durumu parametreleri incelenmiştir. İstatistiksel analizlerde; bitki boyu, ana dal sayısı ve bakla et kalınlığı önemsiz, bakla eni çok önemli, diğer özellikler açısından önemli derecede farklılıklar ortaya çıktığı belirlenmiştir. Genotipler arasından; taze bakla olarak tüketimde; Antalya-2, K30 V23 ICARDA ve Seher genotipleri, kuru tane olarak tüketimde ise Adapazarı, Eresen-87 ve Lara genotipleri önerilmektedir.