2015-2019 yılları arasında çocuk endokrinoloji servisine yatırılmış diyabetes mellitus tanılı olguların yatış durumlarının değerlendirilmesi

Authors : Selin ELMAOĞULLARI, Nurdan YİLDİRİM, Şenay SAVAŞ ERDEVE, Zehra AYCAN, Semra ÇETİNKAYA

Pages : 334-340

Doi:10.18663/tjcl.833021

View : 48 | Download : 8

Publication Date : 2021-09-29

Article Type : Research Paper

Abstract :Amaç: Bu çalışmada 4 yıl süresince çocuk endokrinoloji servisinde yatırılarak izlenmiş diyabetes mellitus insert ignore into journalissuearticles values(DM); tanılı hastaların yatış nedenlerinin belirlenmesi ve diyabet tiplerininin yıllara göre dağılımının incelenmesi planlandı. Gereç ve Yöntemler: Ocak 2015-Ocak 2019 tarihleri arasında çocuk endokrinoloji servisine yatışı yapılmış DM tanılı hastaların dosyaları geriye dönük olarak incelendi. Hastalar diyabet tiplerine ve yeni/eski tanı olmalarına göre gruplandırıldıktan sonra, yeni tanı alan olguların başvurudaki metabolik durumları insert ignore into journalissuearticles values(hiperglisemi/ketoz/ketoasidoz); ve eski tanılı hastaların yeniden yatış nedenleri kaydedildi. Aynı hastanın tekrarlayan hastane yatışlarının her biri ayrı yatış olarak değerlendirildi. Bulgular: Diyabetes Mellitus tanılı hastalara ait toplamda 787 yatış belirlendi. Yatışların %90,6’sı Tip 1 diyabet insert ignore into journalissuearticles values(T1DM); ve %4,2’si Tip 2 diyabet insert ignore into journalissuearticles values(T2DM); tanılı hastalara aitti. Yeni tanı T1DM sayısının son 2 yılda arttığı ancak ketoasidozla başvurma oranının giderek düştüğü belirlendi insert ignore into journalissuearticles values(p=0,03);. Takipli hastaların yatış nedenleri incelendiğinde yatışların %72,4’ünün poliklinik kontrolleri sırasında kan şekeri değerlerinde düzensizlik ve/veya hasta uyumsuzluğu görülmesi nedeniyle regülasyon ve diyabet eğitimi tekrarı amaçlı, %6,3’ünün ketoz/ketoasidoz gelişmesi nedeniyle yapıldığı gözlendi. Sonuçlar: Çocuklarda diyabet sıklığının artmasıyla birlikte diyabet nedeniyle hastaneye yatış sıklığı da artmaktadır. Ailelerde artan diyabet farkındalığı ile ilişkili olarak yeni tanı T1DM’de ketoasidozla başvuru oranı azalmıştır. Bu konudaki okul çalışmaları ve kamu spotlarına devam edilmeli ayrıca T2DM ve obezite konusunda bilinçliliğin arttırılması hedeflenmelidir. Takipli hastalarda tedaviye uyum düzenli olarak değerlendirilmeli ve diyabet eğitiminin sürekliliği sağlanmalıdır.
Keywords : Çocuklar, Tip 1 diyabetes mellitus, Tip 2 Diyabetes Mellitus

ORIGINAL ARTICLE URL