SOĞUK SAVAŞ TÜRKİYE’SİNDE SİYASİ DİLİN SEKÜLERLİKTEN VE RASYONELLİKTEN UZAKLAŞMASI: İSLAMCILAR VE MİLLİYETÇİ-MUHAFAZAKÂRLAR NEREDE YAKINLAŞTI NEREDE AYRIŞTI?

Authors : H. Seçkin Çelik

Pages : 123-141

Doi:10.46955/ankuayd.1747915

View : 317 | Download : 310

Publication Date : 2025-11-23

Article Type : Research Paper

Abstract :Türk Devrimi ile laik Cumhuriyetin kurulması sonrasında Kemalist devrimciler, Türkiye’de siyasi dili sekülerleştirmişti. Ancak Soğuk Savaş’ın başlamasından sonra, milliyetçi-muhafazakâr sağ ve 1960’ların sonundan itibaren kendini milliyetçi sağdan ayrıştıran İslamcılar, siyasi dili de-sekülarize ettiler. Soğuk Savaş Türkiye’sinin anti-komünist siyasi atmosferi, dinin komünizme karşı mücadelede önemli rolü olduğunu düşünen Türk sağının siyasi dilinin de-sekülarizasyonunda dikkate değer bir pay sahibi oldu. Ancak tek sebep bu değildi; Kemalist Devrim’e yönelik muhalefet de özellikle uç sağın siyasi dilinin şekillenmesinde etkili olmuştu. Milliyetçi-muhafazakâr sağın millet ve milliyetçilik anlayışı özellikle 1960’ların sonundan itibaren İslami bir içerik kazanırken, ana akım İslamcılık da milliyetçilikten uzaklaşmaya başladı. Bununla birlikte 1970’lerin ikinci yarısında milliyetçi uç sağ ile Türkiye merkezli İslamcıların siyasi söylemlerinin oldukça yakınlaşması da bu mücadeleyi yumuşatmadı. Siyasi dilin de-sekülarizasyonuyla koşut olarak gelişen siyasi dilin de-rasyonalizasyonu da hem dini ve kültürel konuların mukaddesat kavramı çerçevesinde siyasete yoğun biçimde dâhil edilmesiyle hem de siyasi olayların komplocu anlatılarla iç içe geçirilmesiyle ilgiliydi.
Keywords : İslamcılık, laiklik, milliyetçilik, siyasi dil, Soğuk Savaş

ORIGINAL ARTICLE URL