İNSAN KAYNAKLARI YÖNETİMİ PROFESYONELLERİNİN ULUSLARARASI VE YEREL İNSAN KAYNAKLARI YÖNETİMİ FARKLARINA BAKIŞI: OTOMOTİV SEKTÖRÜNDE NİTEL BİR UYGULAMA

Bu araştırmanın amacı; uluslararası insan kaynakları yönetimi (İKY) literatüründe yer alan, uluslararası ve yerel İKY arasında bulunduğu iddia edilen farkların, Türkiye’de faaliyette olan çok uluslu otomotiv işletmelerinde çalışan İK profesyonelleri tarafından değerlendirilmesini kapsamaktadır (Dowling, vd., 2013). Diğer bir deyişle amaç, literatürde ortaya konulan uluslararası ve yerel İKY uygulama farklarının İK profesyonelleri tarafından desteklenip desteklenmediği sorusunu cevaplamaktır. Görüşme örneklemi, kolayda örnekleme ve kartopu yöntemiyle belirlenmiştir. Mülakat soruları, Dowling ve meslektaşlarının (2013) belirttiği uluslararası ve yerel İKY farklarına dayanarak hazırlanmış ve keşfedici bir araştırma olması dolayısıyla yarı yapılandırılmış mülakat tercih edilmiştir. İK profesyonelleri ile yapılan görüşmeler neticesinde elde edilen kayıtlar deşifre edilmiş, veriler MAXQDA Analytics Pro 2020 Nitel Veri Analiz Programında analiz edilmiştir. Analiz sonucunda, Dowling ve meslektaşlarının belirttiği 6 fark, görüşme yapılan İK profesyonelleri tarafından teyit edilmiştir. İK profesyonellerinin Dowling ve meslektaşlarından ayrıştığı tek nokta “risk faktörü” olarak tespit edilmiştir. Buna göre Dowling ve meslektaşları uluslararası İKY’yi daha riskli bulurken, görüşme yapılan İK profesyonellerinden 4’ü risk anlamında uluslararası İKY ile yerel İKY arasında fark olmadığını belirtmiş, diğer 4 katılımcı yerel İKY’yi daha riskli bulmuştur. 13 katılımcıdan 8’nin uluslararası İKY’nin daha riskli olduğu savına katılmadığı görülmüştür. Yapılan mülakatlar neticesinde Dowling ve meslektaşlarının belirttikleri dışında da bazı farklılıklar katılımcılar tarafından ortaya konmuştur. Katılımcıların belirttiği bu farklılıklar; çalışma saatleri, toplumsal cinsiyet eşitliği uygulamaları, iletişim, kariyer fırsatları, adalet, etik, çalışan memnuniyeti, mentorluk ve koçluk, raporlama ve kurumsallaşma olarak sayılmaktadır.