ر سمبلهای چهارگانهی )ققنوس، حاّلج، مهیار و امام حسین( قدر یزدی - دکتر فیروز حریرچی

Authors : Ghadar YAZDİ, Firouz HARİRCHİ

Pages : 117-134

View : 24 | Download : 6

Publication Date : 2013-01-01

Article Type : Conference Paper

Abstract :به این معنا که در زبان سمبولیک مفهومی ورای ظاهر و فراتر و عمیقتر از آن در کانون توجه قرار میگیرد.. ادونیس از شاعران معاصر عرب در شعر خود بارها از نماد و سمبل سود جسته است و همین امر یکی از رازهای پیچیدگی و ابهام شعر اوست. بیگمان سمبلهای شعرهای ادونیس، برگرفته از عقاید و اندیشههای عرفانی، فلسفی و اجتماعی اوست. در شعر ادونیس، زبان نمادین پیوندی عمیق با اساطیر دارد. از اینرو سمبلهایش با سمبل ً های شاعران دیگر معاصر که عمدتا جنبههای سیاسی و اجتماعی دارد متفاوت است. و شعر او عالوه بر مضمون سیاسی، بیش از پیش اختناق حاکم بر جامعهی عرب را به تصویر میکشد. در بررسی جامع شعر ادونیس، و با ژرفنگری در نمادهای شعر او مفهومی فراگیر دیده میشود که نشان میدهد شعر او به اندیشهای ویژه آراسته است و آن باور به حیاتی دوباره است. البته این باور داشت حیات دوباره، به معنی اعتقاد قطعی به معاد نیست. بلکه بیشتر مفهومی اجتماعی و اسطورهای و گاه فلسفی را بازتاب می- دهد. بازپردازی سمبلهایی چون » ققنوس، حّالج، مهیار و امام حسین);عinsert ignore into journalissuearticles values(« که هر کدام نوعی از حیات دوباره را بازتاب میدهند نشان دهندهی عالقهی وافر ادونیس به چنین مفهومی است. واژگان کلیدی: ادونیس، سمبل، حیات دوباره، عرفان، ادبیات معاصر عرب.
Keywords : حریرچی, دکتر, یزدی

ORIGINAL ARTICLE URL