16. Yüzyıldaki Bazı Divan Şairlerine Göre “Şiirde Gâye”

Bütün şairler gibi, 16. yüzyıl divan şairlerinin de şiirle ilgili birçok gayesi vardı ve bu gayelerini genellikle kasidelerin fahriye bölümlerinde, gazellerin mahlas beyitlerinde ve divanların dibacelerinde dile getirmişlerdir. 16. yüzyıl divan şairleri için şiir, sevgiliye insert ignore into journalissuearticles values(güzel, devlet adamı, Allah...); ulaşmak için önemli bir “vasıta”dır. Çünkü şaire, aşkını dile getirme, sevgiliye yalvarma ve onun üstün niteliklerini anlatma fırsatı verir. Şiiri, sevgiliye yazılmış bir “arz-ı hâl”ya da bir “mektup” olarak düşünen bazı divan şairlerine göre eşe dosta, sevgiliye ve okurlara sunulabilecek en güzel hediye, şiirdir. Onlar aynı zamanda ölümsüzlüğe de şiirle ulaşabileceklerine inanmışlardır. 16. yüzyılda “şiirde hakikat”i anlatmayı gaye edinmiş şairler, aynı zamanda şiiri, insanları ve sevgiliyi etkilemek amacıyla bir tür “büyü” ve “mucize” vasıtası gibi de kullanmışlardır.