Makna Gandul Stilinin Malayca ve Cavaca Meal/Tefsir Çalışmalarında Kullanım Biçimi ve İşlevselliği

Authors : Eyyüp Tuncer

Pages : 203-230

View : 117 | Download : 65

Publication Date : 2024-10-30

Article Type : Research Paper

Abstract :Bu makale, Ortadoğu ve Güneydoğu Asya’da tefsir metinlerinin yazım stillerine odaklanmaktadır. Ortadoğu’da yaygın olan “satır altı” yöntemi, Güneydoğu Asya’da Arap Pegon gibi farklı stillerle zenginleştirilmiştir. Makna Gandul adı verilen bu teknik, özellikle Malayca ve Cavaca tefsirlerde öne çıkmaktadır. Bu çalışmada söz konusu yazım stili biri Malayca (Tefsîrü’l-Kur’ân Bahasa Melayu) diğeri Cavaca (el-İbrîz) olmak üzere iki meal/tefsir metni üzerinden incelenmiş, özellikle Tefsîrü’l-Kur’ân Bahasa Melayu Endonezce, Türkçe ve diğer Malayca meallerle mukayese edilmiş, eserin müellifinin tefsire yaklaşım biçimi ortaya konulmaya çalışılmıştır. Tefsîrü’l-Kur’ân Bahasa Melayu’da anlam merkezli bir yaklaşım benimsenmiş; modern çeviri teknikleri kullanılmıştır. El-İbrîz’de ise Utawi-Iki-Iku rumuzlarıyla daha sofistike bir yapı sunulmuş, bu stilin ilim talebelerine yönelik olduğu vurgulanmıştır. Makna Gandul’un yorum odaklı yapısı, literal çeviri eleştirilerinden uzak durmasını sağlamıştır. Makna Gandul özellikle tefsir ilmine yeni başlayan kimselerin çokça yararlanabildikleri bir yazım stili olarak da dikkat çekmektedir. Güneydoğu Asya’daki Müslümanların klasik medreseler olarak bilinen Pondok Pesantrenlerde hâlâ kullandıkları bir yazım stili olması da bunun açık bir göstergesi olarak kabul edilebilir.
Keywords : Tefsir, Kuran, Nusantara, Arap Pegon, Makna Gandul

ORIGINAL ARTICLE URL