The Evidential Value of Interrogation in the Law of Civil Procedure

19. yüzyılın sonlarından itibaren, birçok ülkede, isticvaba ilişkin düzenlemelerde bir reform yapılmasının gerekli olup olmadığı tartışması yaşanmaya başlamıştır. Bu tartışmalar, hukuk sisteminde yer alan “yemin kurumu yerine isticvabın insert ignore into journalissuearticles values(“interrogation”); delil olarak kabul edilmesi düşüncesi etrafında gelişmiştir. Bazı kanun koyucular insert ignore into journalissuearticles values(örneğin Avusturya ve İsviçre); bu düşünceyi kabul etmişler ve isticvabı, hukuk yargısında bir delil olarak düzenlemişlerdir. Buna karşılık diğer bazı kanun koyucular insert ignore into journalissuearticles values(örneğin Almanya); ise bu konuda daha muhafazakâr bir tutum izlemişler ve isticvabı bir “tâli delil” olarak kabul etmişlerdir. Türk kanun koyucu, delilleri Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun Dördüncü Kısmı’nda düzenlemiş ve isticvaba deliller arasında yer vermemeyi tercih etmiştir. Bu nedenle isticvap, Türk Hukuku’nda, genel olarak bir delil elde etme ve vakıalar hakkındaki belirsizlikleri giderme aracı konumundadır. Bu çalışmanın temel amacı, Medeni Usul Hukuku’nda isticvabın delil değerinin incelenmesidir. Burada temel veri toplama yolu olarak karşılaştırmalı hukuk araştırması kullanılacak; Türk Hukuku’nun konumu belirlenecektir.