Ebelik ve Hemşirelik Öğrencilerinin Mülteci/Sığınmacı Hastalara Bakım Verme Sürecinde Yaşadıkları Sorunlar ve Sözsüz İletişime Yatkınlık Düzeyleri

Giriş: Ülkemizde son yıllarda mülteci/sığınmacı sayısının artması sağlık sorunlarını beraberinde getirmektedir. Sağlık bölümü öğrencileri uygulama alanlarında bu kişilere bakım verirken farklı sorunlarla karşılaşabilmektedirler. Amaç: Ebelik ve Hemşirelik bölümü öğrencilerinin hastaneye başvuran mülteci hastalara bakım verme sürecinde yaşadıkları sorunları ve sözsüz iletişime yatkınlık düzeylerini belirlemek amacı ile yapılmıştır. Yöntem: Tanımlayıcı-kesitsel olarak yapılan araştırmanın evrenini ebelik ve hemşirelik bölümü’nde 2.,3. ve son sınıfta olan 735 öğrenci oluşturmuştur. Örneklem seçimine gidilmeyip ulaşılabilen 520 öğrenci(evrenin %70.7’si) araştırma grubunu oluşturmuştur. Araştırmada veri toplama aracı olarak araştırmacılar tarafından literatür desteği ile geliştirilen 23 soruluk anket formu ve Erkuş ve Günlü (2009) tarafından Türkçe’ye uyarlanan “Sözsüz İletişime Yatkınlık Ölçeği-Öz Bildirim” formu kullanılmıştır. Verilerin değerlendirilmesinde istatistik programı kullanılmış, istatistiksel olarak anlamlılık değeri p<0.05 kabul edilmiştir. Bulgular: Araştırmaya katılan öğrencilerin genel yaş ortalaması 20.79±1.45(min-max=18-30)’dür. Öğrencilerin %47.5’i mülteci hastaların farklı bakım ve yaklaşıma ihtiyacı olduğunu belirtmiş ve %47.9’u bu hastalara bakım vermede zorlandığını, %45.2’si ise kısmen zorlandığını belirtmiştir. Yaşadıkları zorlukları nasıl aştıkları sorulduğunda; baş etme yöntemi olarak, öğrencilerin %77.5’i beden dilini kullandığını, %56.9’u hastanın duygu durumunu gözlemlediğini, %39.8’i teknolojiden faydalanarak dil çeviri programlarını kullandığını belirtmiştir. Öğrencilerin sözsüz iletişime yatkınlık düzeylerine bakıldığında hemşirelik öğrencilerinin (76.60±13.29) ebelik bölümü öğrencilerine (69.55±11.75) oranla sözsüz iletişime daha yatkın oldukları görülmüştür (p<0.05). Sonuç: Çalışma sonucunda öğrencilerin mülteci/sığınmacı hastalara bakım verirken iletişimde sorun yaşadıkları ve sorunu çözmek için bireysel çaba gösterdikleri görülmüştür.