Pandemi Sürecinde Sağlık Çalışanlarında Travma Sonrası Büyümenin Stresle Başa Çıkma ve Algılanan Sosyal Destek Açısından Yordanması

Amaç: Bu araştırmanın amacı pandemi sürecinde sağlık çalışanlarında travma sonrası büyümeyi stresle başa çıkma yöntemleri ve algıladıkları sosyal destek düzeylerine göre incelemektir. Gereç ve Yöntem: Araştırmaya doktor, hemşire, sağlık teknisyeni ve diğer sağlık personeli olmak üzere 266 kişi gönüllü olarak katılım sağlamıştır. Araştırmada verilerin toplanması amacıyla Travma Sonrası Büyüme Ölçeği, Stresle Başa Çıkma Ölçeği ve Çok Boyutlu Algılanan Sosyal Destek Ölçeği kullanılmıştır. Verilerin Çözümlenmesinde korelasyon analizi ve çoklu regresyon analizi kullanılmıştır. Bulgular: Araştırma sonucunda kaçınma, problem odaklı ve sosyal destek başa çıkma ile aile ve özel bir kişiden algılanan sosyal desteğin travma sonrası büyümeyi anlamlı düzeyde ve pozitif yordadığı, arkadaştan algılanan sosyal desteğin ise travma sonrası büyümeyi anlamlı düzeyde ve negatif yordadığı belirlenmiştir. Sonuç: Regresyon katsayısına göre yordayıcı değişkenlerin travma sonrası büyüme üzerindeki önemi; kaçınma, problem odaklı başa çıkma, arkadaştan algılanan sosyal destek, sosyal destek başa çıkma, aileden algılanan sosyal destek ve özel bir kişiden algılanan sosyal destek şeklinde sıralanabilir. Elde edilen bulgular ilgili literatür çerçevesinde tartışılmıştır.