The Prognostic Role of Early Hyperfluorescence in the Treatment of Cystoid Diabetic Macular Edema

Amaç: Çalışmanın amacı, fundus floresein anjiografi (FFA) görüntülerindeki floresans seviyesinin diyabetik maküler ödem prognozundaki öngördürücü değerini saptamaktır. Gereç ve Yöntem: Retrospektif tasarımlı bu çalışmada, diyabetik maküler ödem için intravitreal enjeksiyon (ranibizumab, aflibersept) tedavisi alan 21 hastanın 21 gözü değerlendirilmiştir. Demografik özelliklere ek olarak, tedavi öncesi ve sonrası en iyi düzeltilmiş görme keskinliği (EİDGK), santral retinal kalınlık (SRK) ve FFA’da erken evre floresans düzeyi kaydedilmiştir. Erken evre anjiografik florasansın tedaviye yanıt prognozunu gösterme etkisi değerlendirilmiştir. Gruplar reflektans düzeyine gore düşük ya da yüksek floresans olarak gruplandırılmıştır. Bulgular: Tedavi sonrası EİDGK anlamlı olarak artarken, ortalama SRK anlamlı olarak azalmıştır (p<0,05). Gruplar arasında EİDGK ve SRK değişimi açısından anlamlı fark saptanmamıştır (p=0.716, p=0.809, sırasıyla). Yüksek erken floresansı olan gözlerde SRK’daki değişim düşük floresan olan gözlerden daha yüksek saptanmıştır (p<0,05). Yüksek erken floresansı olan gözlerde daha geniş foveal avasküler zon ölçülmüştür. Sonuç: Bu çalışma sonucunda FFA’nın erken döneminde yüksek floresansı olan gözlerde daha fazla vasküler ve hücresel hasar bulunduğu gösterilmiştir. Bu bulgunun prognostik önemi ileride yapılacak çalışmalarda irdelenmelidir.