Bigadiç ve Sındırgı’da Hayvancılık Ekonomisi

Authors : Ferhat ARSLAN, Mesut ELİBÜYÜK
Pages : 19-39
View : 40 | Download : 8
Publication Date : 2012-12-31
Article Type : Research Paper
Abstract :Problem Durumu: Bigadiç ve Sındırgı, bir tarım ve hayvancılık bölgesi olan Balıkesir’in güneyinde yer alan iki önemli ilçedir. Temel ekonomisi tarım ve hayvancılık olan bu ilçelerde yanlış ve eksik uygulanan ekonomi politikaları nedeniyle sahada var olan nüfus geçim sıkıntısı çekmekte ve bu durum da Bigadiç ve Sındırgı’dan dışarıya doğru olan göçün artmasına neden olmaktadır. 1990 yılına kadar her iki ilçenin toplam nüfusunda büyük oranda artışlar olmuşken, bu tarihten sonra ise nüfus miktarlarında önemli bir azalma meydana gelmiştir. Öyle ki Sındırgı ilçesi 2010 sayımlarına göre ‰ – 28.78’lik oranla Balıkesir’de nüfusun en çok azaldığı ilçe olmuştur. Araştırmanın Amacı: Bu çalışma Türkiye’nin birçok bölgesinde olduğu gibi Bigadiç ve Sındırgı’da da büyük bir sorun teşkil eden ilçe dışına yapılan göçlerin azaltmasında hayvancılığın nasıl bir katkısının olabileceğini bulmayı amaçlamıştır. Bölge halkı için hayvancılığın önemi ve etkisi nedir? Sahada yapılan hayvancılık faaliyetlerindeki en önemli problemler nelerdir? Acaba uygulanacak doğru bir politika ile hayvancılık faaliyetleri sahadaki halkın yaşadığı ekonomik sıkıntılara bir çözüm olarak sunulabilir mi? Yöntem: Çalışma sırasında bölgede yaşayan halkla ve hayvancılık ile geçimini sağlayan kişilerle açık uçlu sorular sorularak görüşmeler yapılmış ve elde edilen bulgular mevcut literatür ışığında değerlendirilmiştir. Araştırmada saha çalışması temel metodoloji olarak kullanılmış ve alanda bir yılı aşkın süre ile değişik zamanlarda saha çalışması yapılmıştır. Elde edilen veriler Coğrafi Bilgi Sistemleri CBS kullanılarak haritaya aktarılmış ve ayrıca sahada çekilen fotoğraflarla birlikte çalışma görselleştirilmiştir. Bulgular ve Sonuçlar: Çalışma sonucunda özellikle tarım için elverişli arazinin az olduğu sahanın doğu ve güneyindeki dağlık alanlarda hayvancılığın temel ekonomik faaliyet olduğu görülmüştür. Ancak geleneksel anlamda mera hayvancılığı şeklinde yapılan hayvancılıkla birlikte, sahada et ve süt verimi düşük hayvanların tercih edilmesinin ve bu konuda ilgili birimlerce tam bir yönlendirmenin yapılmamış olmasının hayvancılığın bölge halkı için ekonomik getirisinin düşük olmasına neden olduğu görülmüştür. Bununla birlikte kümes ve besi hayvancılığı için tercih edilen arazilerin bölgenin en önemli tarım alanları olan Bigadiç ve Sındırgı Ovaları üzerinde kurulmuş olması da verimli tarım alanlarının azalmasına neden olmaktadır. Ayrıca, özellikle son yıllarda sayısı hızla artan kümes çiftliklerinin yerleşim merkezlerine yakın alanlarda kurulması ve bu çiftliklerden çıkan atıkların iyi idare edilememesinin bölge halkının yaşam kalitesini düşürdüğü anlaşılmıştır. Ancak sahada uygulanacak doğru bir politika ile hayvancılığın bölge halkının ekonomik gelişmişliğini artırabileceği ve bununla birlikte sahadan dışarıya doğru olan göçün azaltılmasında önemli bir rolü olabileceği çalışma sonucunda tespit edilmiştir.Öneriler: Çalışma ile Bigadiç ve Sındırgı’da yapılan hayvancılık faaliyetlerinde sahanın doğal ve beşeri şartlarının doğru tespit edilerek verimi yüksek olan hayvan ırklarının tercih edilmesinin; ayrıca önemli birer ekonomik getirisi olan besi ve kümes hayvancılıkları için yer seçiminde dikkatli davranılmasının ve bölgede uzun yıllar önemli bir ekonomik faaliyet olmuş olan arıcılığın canlandırılması için teşviklerin yapılmasının faydalı olacağı düşünülmektedir
Keywords : Hayvancılık, göç, ekonomik faaliyetler, kırsal kalkınma

ORIGINAL ARTICLE URL