TABERSÎ’NİN MECMAÜ`L-BEYÂN FÎ TEFSİRİ`L-KUR`ÂN ADLI TEFSİRİNİN MUKADDİMESİNDE ULÛMUL’KUR’ÂN

Authors : Şükrü Aydın

Pages : 426-445

Doi:10.26791/sarkiat.1715118

View : 86 | Download : 144

Publication Date : 2025-12-31

Article Type : Research Paper

Abstract :Kur’ân ayetlerinin doğru anlaşılması ve onlardaki murâd-ı ilâhînin tespit edilme amacı, nüzulünden itibaren Müslümanlar için hep temel bir çaba olmuştur. Eski Arap şiirinin bu alanda önemli bir işlev görmesinin yanında, zamanla garîbu’l-Kur’ân, vücûh ve nezâir, kırâat gibi daha çok filolojik alanla doğrudan ilişkili çeşitli ilimler ortaya çıkmıştır. Bu disiplinler süreç içinde Kur’ân ilimleri ʿUlûmu’l-Kur’ân başlığı altında sistematik hale getirilmiştir. İlk dönem tefsir mukaddimelerinde bu ilimlere özel bir başlık ayrılması, hem Sünnî hem de Şiî tefsirlerde rastlanan bir uygulamadır. Tefsir âlimlerinin Kur’ân ilimlerine temas etmekten kendilerini müstağni görmemiş olmaları, bu ilimlerin tefsir faaliyetindeki önemini göstermektedir. Bu bağlamda, çalışmanın konusu olan Tabersî’nin Mecmaü’l-Beyân fî Tefsîri’l-Kur’ân adlı eserinde de, sûre ve âyetlerin tefsirine geçilmeden önce yer verilen mukaddime bölümünde Kur’ân ilimlerine dair kısa ve öz bazı bilgiler sunulmaktadır. Kur’ân ilimleri başlığı altında sunulan bu bilgiler yedi başlıkta ele alınmakta olup, her bir başlık kapsamında dikkate alınması gereken temel ilkeler ve uyulması gereken ölçütler açıklanmaktadır.
Keywords : Kur’ân, Kur’ân ilimleri, Tefsir, Tefsir ilimleri, Tefsir usûlü, Mukaddime

ORIGINAL ARTICLE URL