From Medical School Application to Being Family Physician: Education And Career Journey of Medical Students

Amaç: Türkiye’deki tıp fakülteleri, mezuniyet öncesi dönemde 6 yıllık bir eğitim vermektedir. Fakülteler bu 6 yıllık sürenin ilk 3 yılını klinik öncesi dönem, sonraki 2 yılını klinik dönem, son yılını ise uygulamaya yönelik intörnlük dönemi şeklinde yapılandırmıştır. Aile hekimliği uzmanlığı eğitiminin süresi 3 yıldır. Bu çalışmanın amacı; AB insert ignore into journalissuearticles values(Avrupa Birliği);, ABD insert ignore into journalissuearticles values(Amerika Birleşik Devletleri);, Avustralya, Birleşik Krallık, Çin, Japonya, Kanada, Rusya, Singapur ülkelerinde tıp fakültesine başvuru şartları ve süreçlerini, mezuniyet öncesi tıp eğitimi sürecinin zamansal yapısını, uzmanlık eğitimine başlayabilmek için gereken şartları, uzmanlık eğitimlerinin ve aile hekimliği uzmanlık eğitiminin süresini sunmaktır. Yöntem: Çeşitli ülkelerdeki tıp eğitimi süreçlerine erişmek için yapılan kaynak taramaları 03.10.2019-06.01.2020 tarihleri arasında gerçekleştirilmiştir. Pubmed, Scopus, Google Scholar arama motorlarında ve veri tabanlarında anahtar kelimelerle aramalar yapılmıştır. Anahtar kelimelerle erişilen çalışmaların yanında, ülkelerin tıp eğitimi ve sağlık sistemi ile ilgili bazı düzenleyici kuruluşların ve tıp fakültelerinin internet sitelerine erişilmiştir. Bulgular: Mezuniyet öncesi tıp eğitimi genel olarak 3-6 yıl sürmektedir. Eğitim süreci çoğu ülkede, klinik öncesi dönem ve klinik dönem olarak ayrılmaktadır. ABD ve Kanada’da, tıp fakültesine başvurabilmek için lisans mezunu olma şartı vardır. Bazı ülkeler, mezuniyet sonrasında 1-3 yıl intörnlük yapılmasını zorunlu kılmaktadır. Kanada’da uzmanlık eğitimi veren bazı bölümler, öğrencilerinin “mecburi hizmet” için oluşturulmuş sözleşmeyi imzalamasını zorunlu kılar. Aile hekimliği uzmanlık eğitimi genelde 3 yıldır. Sonuç: Her ülkede, öğrencilerin tıp fakültesine başvurusundan aile hekimi olmalarına kadar yaşadıkları süreç farklılık göstermektedir. Bu çeşitliliklere rağmen ortak noktalar da mevcuttur. Yabancı ülkelerdeki eğitim ve birinci basamaktaki kariyer süreçlerinin incelenmesi ve bu ülkelerde yer alan işlevsel yaklaşımların ülkemize uyarlanması, birinci basamakta çalışacak hekimlerimizin topluma daha faydalı olabilecek niteliklere sahip bir şekilde mezun olmasını sağlayabilir.