ANTİKOAGÜLAN RODENTİSİTLERE KARŞI DİRENÇ BELİRLEME YÖNTEMLERİ

Antikoagülan rodentisitlerin yoğun kullanımı sonucu kemirgen popülasyonlarında 5-10 yıl içinde antikoagülanlara karşı direnç gelişebilmektedir. Antikoagülanlara karşı direnç ilk defa 1958 yılında İngiltere’de tespit edilmiştir. Kemirgen popülasyonlarında direncin belirlenmesi, entegre risk yönetiminin önemli bir unsurudur. Kemirgen mücadelesinde, uygulama doğru bir şekilde yapıldığı halde sonuç alınamaması, rodentisit direncinin bir göstergesi olarak kabul edilmektedir. Antikoagülan rodentisitlere karşı; farmakokinetik, beslenme ve farmakodinamik tabanlı üç tip direnç tanımlanmıştır. Antikoagülan rodentisit direncini belirleme yöntemleri bilimsel metotların gelişmesiyle beraber sürekli yenilenmektedir. Bu yöntemler; beslenme, kan pıhtılaşma testi insert ignore into journalissuearticles values(Blood Clotting Response Testing, BCRT);, vitamin K epoksit redüktaz gen mutasyonun insert ignore into journalissuearticles values(Hepatic Vitamin K Epoxide Reductase, VKOR); belirlenmesi ve direnç belirteci genotiplerinin ortaya konulmasıdır. Popülasyonda antikoagülan rodentisitlere karşı direnç tespit edildiğinde, dirençli bireylerin belirlenmesi ve direncin yayılmasını engellemek için doğru bir strateji izlenerek mücadele edilmesi şarttır. Bu derlemede, başarılı bir kemirgen mücadelesi için antikoagülan rodentisitlere karşı gelişen direnç belirleme yöntemleri incelenmiştir.