Neo-Hegemonik Kimliğin Çevre Politikası ve Sürdürülebilirlikte Ortaya Çıkışı

Authors : Elif Saracoğlu

Pages : 184-217

Doi:10.47124/viraverita.1766413

View : 140 | Download : 260

Publication Date : 2025-11-28

Article Type : Research Paper

Abstract :Bu makale, çevre politikaları ve sürdürülebilirlik söyleminin, küresel ölçekte yeni bir hegemonik kimlik formu olarak ortaya çıkışını “neo-hegemonik kimlik” kavramı çerçevesinde incelemektedir. Hegemonya kavramı, Antonio Gramsci’nin sivil toplum ve rıza temelli iktidar anlayışından yola çıkarak, Ernesto Laclau ve Chantal Mouffe’un söylem kuramı ile post-yapısalcı bir perspektifte yeniden ele alınmaktadır. Neo-hegemonik kimlik, klasik hegemonya anlayışından farklı olarak, küreselleşmiş, çok aktörlü, bilimsel ve ahlaki meşruiyet üzerinden inşa edilen, esnek ve kapsayıcı bir kolektif kimlik biçimini ifade eder. Makale, çevre politikalarının ve “sürdürülebilirlik” söyleminin, küresel kriz bağlamında bu yeni hegemonik formun merkezinde nasıl konumlandığını ortaya koymaktadır. Bu bağlamda Michel Foucault’nun iktidar/özneleşme ve hükümet etme teknikleri, Bruno Latour’un “yeni iklim rejimi” ve “Nesneler Parlamentosu” kavramları, Jason Moore’un “Kapitalosen” eleştirisi ve Serge Latouche’un büyüme karşıtı yaklaşımı, sürdürülebilirlik kimliğinin hem dönüştürücü hem de mevcut güç ilişkilerini yeniden üreten yönlerini açıklamakta kullanılmıştır. Çalışma, neo-hegemonik sürdürülebilirlik kimliğinin meşruiyet, kapsayıcılık ve adalet temelli tartışmalarla sürekli yeniden tanımlandığını, bu nedenle hem fırsatlar hem de riskler barındırdığını savunmaktadır.
Keywords : Neo-hegemonik kimlik, Çevre politikaları, Sürdürülebilirlik, Hegemonya, Post-yapısalcı Siyaset Kuramı.

ORIGINAL ARTICLE URL