BRONŞİYAL ASTIMLI ÇOCUKLARDA RİSK FAKTÖRÜ OLARAK GLUTATYON-S-TRANSFERAZ GEN POLİMORFİZMİ

Amaç: Bu çalışmada bronşiyal astımlı çocuklarda glutatyon-s-transferaz gen polirnorfizminin bir risk faktörü olup olmadığını ve tanı için bir marker olup olamayacağını araştırdık. Gereç ve Yöntemler: Çalışmamız Mayıs 2004-Mayıs 2005 tarihleri arasında Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Polikliniği\\\'ne solunum semptomları ile gelen astım tanısı konulmuş hastalarda gerçekleştirildi. Hastalar GINA kriterlerine göre evrelendirilerek kendi aralarında yaş, cinsiyet, semptomların başlangıç yaşı, pasif sigara içiciliği, hastane yatışı ve atopi yönünden karşılaştırıldı. Bütün hastalara hemogram, sedimentasyon, ppd, akciğer grafisi, sinüs grafisi, nazal eosinofili, Ig G, A, M, E, deri testleri, ter testleri, solunum fonksiyon testleri yapıldı. GST-mü-1 ve GST-tehta1 genlerinin analizi için multipleks Polymerase Chain Reaction(PCR) yöntemi; Sitokrom P 4501A1 geni Mspl polimorfiziminin analizi için PCR-Restriction Fragment Length Polymorphism (RFLP) yöntemi kullanıldı. Bulgular: Çalışmamız yaşları 1-15 yaş arasında değişen 105 hasta ve 30 kontrol grubu ile gerçekleştirildi. İntermittan 38 (%36,2), hafif persistan 28 (%26,7), orta persistan 28 (%26,7), ağır persistan 11 (%10,5) astımlı hasta vardı. Yaş ortalaması 7,36±2,9; cinsiyet dağılımı kız/erkek: 51/54; semptomların başlangıç yaşı ortalama 3,95±3,1 yıldı. Hastalığın şiddeti ile atopi görülme oranı arasında anlamlı bir ilişki saptandı (p<0,05). Astım hastaları ile kontrol gurubu arasında gen polimorfizmi açısından anlamlı fark tespit edilmedi (p>0,05). Hafif ve ağır astım grupları kendi aralarında glutatyon-s-transferaz gen polimorfizmi açısından karşılaştırıldıklarında GSTM 1 taşıyıcılığı açısından istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık mevcuttu (p<0,05). Sonuç: GST genlerinin bronşiyal astım patogenezindeki tam rolünü açıklamak henüz çok zor olsa da elde edilen sonuçlar astımın şiddetiyle GSTM1 gen delesyonu varlığı arasında bir ilişki olduğunu göstermektedir.