Hannah Arendt: Dreyfus Davası’nda Adalet

Authors : Tuğçe ERDİNÇ
Pages : 565-574
Doi:10.33905/bseusbed.575066
View : 43 | Download : 18
Publication Date : 2019-12-31
Article Type : Research Paper
Abstract :Bu makale, Hannah Arendt’in Totalitarizmin Kaynakları 1 / Antisemitizm adlı kitabının son bölümü olan Dreyfus Davası’ndan hareketle adalet ile adaletsizlik, insan sevgisi ile ırkçılık, korku ile başkaldırı, etkinlik ile edilgenlik arasında sıkışıp kalan birey üzerinedir. Davada Yahudi olan Dreyfus’un ırkı yüzünden haksız yere yargılanması ve yöneticilerin kendi suçunu kapatmak için adaleti toz bulutunun içine hapsetmeleri ve halkı yurt sevgisiyle sömürerek kendi çıkarları için nasıl galeyana getirdikleri anlatılmaktadır. Evrensel bir hak olan adalet ve insan onuru bir ırkın içinde görünmez hale gelmiştir. Bu çerçevede Agamben’in Dispozitif Nedir?\Dost adlı kitabından hareketle yöneticilerin adaleti görünmez kılmak için nasıl insanları düşünmekten alıkoydukları, her yerden insanı sararak fikirsizleştirdiği ortaya konularak, insanların bu sarıştan kurtulmaları için Ranciere’in etkin seyircisi ve Badiou’da bir fikrin önemi ortaya konacaktır. Çünkü insanı diğer canlılardan ayırt eden düşünmesidir. Olanaklar varlığı olan insan, olanaklarını, aklıyla, düşünmesiyle etkin bir şekilde ortaya koyar ve gerçekleştirir. Bu amaç doğrultusunda bu makale, fikirsizlik olgusunun nelere yol açtığını gözler önüne sermeye çalışacaktır.
Keywords : Hannah Arendt, Dreyfus Davası, Irk, Adalet, Düşünmenin Önemi

ORIGINAL ARTICLE URL