Özalist Dış Politika: Aktif ve Rasyonel Bir Anlayış

Bu çalışma, Özal dönemi (1983-1993) Türkiye dış politikası eğilimi ve davranışının yeniden yapılandırılmasını tahlil etmektedir. Özal liderliği statik, ideolojik, pasif ve çekingen olan geleneksel dış politika söylemini terk etti. Özalist dış politika, bilakis, ekonomi ağırlıklı, pragmatik, çok boyutlu, pro-aktif, popüler ve alternatifler sunan bir anlayıştı. Bu bağlamda, Özalist Türkiye, Türk ve İslam dünyaları; Balkanlar, Ortadoğu ve Kafkaslar gibi yakın bölgeler; ve Batıyla (Amerika Birleşik Devletleri ve Avrupa Birliği) yakın ilişkiler kurdu. Özal, Türkiye’nin diğer uluslararası aktörlerle olan ilişkilerinde karşılıklı bağımlılığı sağlamaya çalıştı. Bundan dolayı, Türkiye’nin dış politikasını çeşitlendirmeye ve Türkiye’yi Batı bağımlılığından kurtarmaya çabaladı. İdeolojik endişelerden ziyade rasyonel hesaplamalara dayanan bir dış politika geliştirdi.